Verbraeck

Alexander (Lex) Verbraeck en Gerben Colmjon (1899-1972) waren bevlogen literatuurliefhebbers toen zij op jeugdige leeftijd in september 1926 begonnen met hun N.V. “Litteraire Boekwinkel Verbraeck & Colmjon” aan het Smidsplein nr. 1 in Den Haag (hoek Smidswater/Korte Voorhout). Tezelfder tijd startten zij het tijdschrift “De Litteraire Gids” waarin zij hun vaak tegendraadse visie op binnen- en buitenlandse literatuur konden ventileren. Zij konden zich moeilijk verenigen met de regels die de Nederlandse Boekverkopers Bond de boekhandel oplegde (vaste prijs; opslag op buitenlandse titels). In 1933 besloten ze daarom hun eigen weg te gaan. Ze stopten met de verkoop van Nederlandstalige boeken en richtten zich volledig op buitenlandse literatuur (tegen dagkoers!). In 1937 werd tegen de boekhandel van beide heren vervolging ingesteld omdat zij het beroemde, als zedenkwetsend aangemerkte werk, van Magnus Hirschfeld “Sittengeschichte des Weltkriegs” aanboden. Uiteraard (term van mij) volgde er vrijspraak. Het zakelijk inzicht van Verbraeck en Colmjon hield geen gelijke tred met hun enthousiasme voor de literatuur. In november 1939 trad de N.V. in liquidatie, zoals dat toen genoemd werd. Twee dagen voor de inval van de Duitsers was de failliete boedel verkocht. Lex Verbraeck was ook enige tijd voorzitter van de Nederlandse Boekenclub Den Haag. Gerben Colmjon publiceerde later 3 romans en zou zich een naam verwerven met een aantal literair-historische studies.